21 de Xuño de 2012

Autora:      Lupe Gómez        

Vida da autora :      Guadalupe Gómez, mais coñecida como Lupe Gómez naceu en Fisteus Curtis, na provincia da Coruña en 1972. Domina varios temas como a  poesía,a narrativa etc. É feminista, crítica literaria, periodista, animadora…  Con trece anos  marchou a  Santiago, donde despois cursaria a carreira de periodismo.

Obra da autora:

 

– Pornografía

-Poesía fea

-Querida Uxía

-Luz e Lupe

– Os teus dedos na miña braga con regra

Poema:

                      Os fulbolistas

                     xa non respiran

                     cando corren

                     porque todo o mundo

                    os mira.

 

Pertence o libro : ” Os teus dedos na miña braga con regra ” publicado en 1999.

Comentario do poema:  

Este porma pertencento o libro Os teus dedos na miña falda con regra, da autora Lupe Gómez. Publicado en plena época dos 90.

 Este poema reflexa  o tratamento actual do exterior das persoas, é dicir, reflexa o pensamento da sociedade. Neste curto poema vese ese tratamento e pon como referencia os futbolistas, persoas moi observadas actualmente e nas que se fixa gran parte da poboación, tanto na súa forma de xogar coma  na súa forma de vestir, pero,  existe moita xente que mira os xogadores polo seu físico, sobre todo as rapazas, e o que os xogadores desean e aparecer o mais guapos posibles. E para iso, como reflexa o poema, os xogadores son capaces a  deixar de repiras cando xogan para que a xente os vexa guapos.

Utiliza unha linguaxe directa, expresando  en poucas palabras o que quere dicir. Un exemplo desto e o poema en eneral.

Este poema é un poema simple, sen adornos literarios de ningún tipo.

No poema aparece un tema social, como é o empleo de futbolistas na súa redacción.

O poema nn é un poema difícil de entender, senn que como todos os autores dos 90, neste poema buscase a liña sensíbledo poeta recordandolle momentos. Para os futboleros recordalle os partidos, as rapazas recordalle os xogadores….

O texto non ten ningunha medida exacta, utiliza o verso libre moi utilizado nesta época. Non ten rima, intenta que pareza unha soa frase, pero tampouco ten símblos de puntuación.

Utiliza pouco recursos, un porque o poema e corto, e ,dous porque non os precisa. Entre os recursos pode aparecer  a perífrases, que abarcaría todo o poema e que se podería resumir en poucas líneas: burlase  da suposta superioridade dos corpos dos futolistas.

En definitiva, o poema e o seu corto tamaño reflexa o que a autora quería,  que era a burla dos futbolistas.

Na miña opinión, é un gran poema, non solo polo seu tamaño senon polo que reflexa. A pesar de ser curto e moi bonito, e  a falta de puntuación, fai que cada un teña que pensar onde tería que ter a pausa o que me parece maravilloso.

 

David Corral González 4ºA

 

Non hai comentarios

No comments yet.

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.